Wouteradams.be

"Van Halle, voor Halle – dichtbij de mensen."

Auteur: wouteradams.be

  • 2025 is voorbij 2026 is begonnen.

    Net keek ik naar het overzicht van VTM Nieuws van het voorbije jaar. 2025 was een jaar vol kommer en kwel, oorlog en ellende, afgewisseld met enkele mooie sportmomenten: de overwinning van Wout Van Aert in de Tour, het WK tijdrijden en de suprematie van Remco Evenepoel.

    De oorlog in Gaza, het aanhoudende conflict in Oekraïne en zoveel andere brandhaarden kwamen uitgebreid aan bod. Het zijn gebeurtenissen die ons doen nadenken over de evolutie van de wereld, waar mannen als Trump, Poetin, terroristische bewegingen zoals Hamas en leiders als Netanyahu voor niets of niemand terugdeinzen.

    Het blijft verbijsterend dat mensen na al die jaren nog steeds anderen laten lijden in onmenselijke omstandigheden, kinderen laten sterven van honger en wanhopige mensen afslachten die enkel op zoek zijn naar voedsel.

    De vraag blijft: komt er ooit een tijd waarin leiders niet uit zijn op macht, geld en aanzien? Welke zinnige uitleg kan je geven aan deze waanzin die honderdduizenden mensenlevens kost?

    Dichter bij huis kregen we eindelijk een regering-De Wever I, die grote besparingen aankondigde om ons land van de financiële afgrond te redden. Zo worden werkloosheidsuitkeringen beperkt in tijd, iets wat in veel andere Europese landen al lang het geval is.

    De regering kende wel crisissen: bovenop het regeerakkoord moest nog eens 10 miljard extra bespaard worden. Uiteindelijk werd een consensus bereikt waarvan we in 2026 de eerste gevolgen zullen voelen. Zoals altijd geldt: een euro kan je maar één keer uitgeven. Als er geen geld is, moet je besparen. De vraag is alleen: wie zal dit het meest voelen? De gewone man of de happy few?

    2025 was ook het jaar waarin Europa geconfronteerd werd met de macht van grootmachten zoals China en Amerika. Trump werd opnieuw president en zette de wereld op zijn kop door hoge invoertarieven te heffen op alles wat niet uit Amerika komt.

    Diezelfde Trump zette ook de NAVO onder druk: landen moesten meer uitgeven aan defensie. Europa – en zeker ons land – gaf de laatste decennia veel te weinig uit, in de veronderstelling dat Amerika het wel zou oplossen. Ondertussen vlogen drones ons luchtruim binnen boven luchthavens en militaire basissen, terwijl we niet eens de middelen hadden om ze neer te halen. Anderzijds kwamen eindelijk de eerste F-35’s naar ons land en kunnen 17-jarigen zich inschrijven voor een vrijwillig militair dienstjaar, in de hoop nieuwe rekruten aan te trekken.

    De overgang van 2025 naar 2026 verliep opnieuw chaotisch. Niet bij ons in Halle, waar de politie een relatief rustige nacht kende met enkele GAS-boetes voor vuurwerk en kleine incidenten. Maar in steden zoals Brussel en Antwerpen, en zelfs in kleinere gemeenten zoals Harelbeke, ging het er minder feestelijk aan toe.

    Jongeren bekogelden de politie met stenen, vuurwerk en andere projectielen. Op sommige plaatsen leek het wel oorlogsgebied. Elk jaar moet de politie alles op alles zetten om geweld tegen hulpverleners in te dijken. Het wordt tijd om dit probleem bij de wortel aan te pakken: opvoeding, versterking van de politie, meer plaatsen in jeugdzorg en jeugdgevangenissen, en eventueel financiële sancties voor ouders. GAS-boetes en kleine straffen lossen dit niet op.

    De haat die sommige jongeren koesteren tegenover hulpverleners is een groot maatschappelijk probleem. Wat doen kinderen van 11, 12 of 13 jaar midden in de nacht op straat? En wat bezielt hen om zo tekeer te gaan?

    2026 wordt een jaar vol uitdagingen. We moeten werken aan een betere wereld – ook in onze eigen stad. Het nieuwe meerjarenplan treedt in werking, met ondermeer investeringen in veiligheid, sport, nieuwe wegen en voetpaden, én in jeugd: nieuwe lokalen voor de scouts van Sint-Rochus en opnieuw een Openstratendag.

    Hopelijk wordt 2026 het jaar waarin de wapens zwijgen en oorlogen stoppen. Maar zolang macht, geld en aanzien belangrijker zijn dan een mensenleven, vrees ik dat dit ijdele hoop blijft.

    Tot slot wens ik jullie een gelukkig en gezond 2026 toe waarin al jullie dromen mogen uitkomen!

  • Gemeenteraad 16/12/2025

    Op 16 december is het zover: onze stad stelt de meerjarenplanning voor.

    Benieuwd hoe Halle er de komende jaren zal uitzien en welke prioriteiten het stadsbestuur naar voren schuift? Dat ontdek je tijdens de gemeenteraad van 16 december.

    Het belooft alvast een boeiende avond te worden, want de oppositie zal ongetwijfeld haar ongezouten mening geven over de plannen van het bestuur.

    📄 Bekijk hier de agenda van de gemeenteraad: Raadpleegomgeving – Agenda

    👀 Volg de gemeenteraad op twee manieren:

    Online via YouTube via deze link: https://www.youtube.com/live/0g7-vjfSwF4?si=RIENuWLlwmIQtmzK

    Live in de raadzaal van het stadhuis vanaf 20.00 uur

  • “Tradities zijn er om te eren: de kerststal”

    Deze week was er heel wat te doen rond de kerststal in Brussel. De stad koos voor een zogenaamde “inclusieve” kerststal, zonder gezichten, zodat iedereen zich erin zou kunnen herkennen. Een nobel idee volgens het stadsbestuur, maar het roept bij velen vragen op, ook bij mezelf!

    Tradities vormen een belangrijk onderdeel van onze samenleving. Ze brengen mensen samen en geven ons een gevoel van verbondenheid. Een kerststal, een kerstboom en een gezellige kerstmarkt horen daar gewoon bij. Het is dan ook opvallend dat Brussel voor deze inclusieve kerststal maar liefst €65.000 heeft uitgegeven. Dat is een aanzienlijk bedrag, zeker als je bedenkt hoeveel andere noden er in de stad zijn. Met dat geld had men heel wat sociale projecten kunnen ondersteunen of extra hulp kunnen bieden aan wie het moeilijk heeft.

    Gelukkig kiest men in Halle wél voor traditie. Ook dit jaar staat er een prachtige kerstboom, een echte kerststal en komt er opnieuw een sfeervolle kerstmarkt. Zulke initiatieven zorgen voor warmte en samenhorigheid in deze donkere wintermaanden. Want uiteindelijk draait Kerstmis om verbondenheid. Tradities zijn er om te eren, niet om te wissen!

    “Met deze tradities zijn wij groot geworden, en het is onze taak om ze door te geven aan onze kinderen – vandaag én morgen.”

    Oordeel zelf welke van de twee jij verkiest?

    Brussel

    Halle

  • Stad Halle stelt ambitieus meerjarenplan voor

    De stad Halle heeft vandaag haar nieuwe meerjarenplan 2026-2031 voorgesteld. Het plan zet sterk in op veiligheid, mobiliteit, infrastructuur, leefbaarheid én taalbeleid, met een reeks concrete projecten die de komende jaren gerealiseerd zullen worden.

    Veiligheid en verkeerscontrole

    Om criminaliteit en overlast beter aan te pakken, investeert de stad 1,8 miljoen euro. Met dat budget komt er een uitgebreid cameranetwerk en wordt de dienst Integrale Veiligheid versterkt. Daarnaast zet Halle in op meer blauw op straat. Ook de verkeersveiligheid krijgt bijzondere aandacht: er komen negen trajectcontroles in eigen beheer, niet om inkomsten te genereren, maar om de veiligheid op de wegen te verhogen.

    Investeringen in infrastructuur en voorzieningen

    Het budget voor wegenwerken wordt verdubbeld, van 18,1 miljoen euro in de vorige legislatuur naar 35 miljoen euro. Zo kan de stad sneller en grondiger inspelen op noden rond mobiliteit en onderhoud. Verder worden er 100 nieuwe plaatsen in de kinderopvang gecreëerd, en krijgt Essenbeek een nieuwe bibliotheek. Ook een evenementenhal voor Halle staat op de planning, volledig op maat van de verenigingen, terwijl de vernieuwing van het Vondel volop wordt voorbereid.

    Nieuwe sportsite buiten het centrum

    Een opvallende beslissing is dat de nieuwe sporthal niet langer in het stadscentrum komt maar erbuiten en wordt uitgebouwd tot een volwaardige sportsite voor binnen- en buitensporten. Daarmee wil Halle sportinfrastructuur aanbieden die ruimer en moderner is, en beter aansluit bij de noden van sportclubs en inwoners.

    Toerisme en erfgoed

    Halle wil zich sterker profileren als toeristische bestemming. Een belangrijk project daarbij is de renovatie van het oude stadhuis, waar een nieuw museum zal worden ondergebracht. Dit moet niet alleen het erfgoed van de stad in de kijker zetten, maar ook meer bezoekers aantrekken.

    Actief pandenbeleid

    Halle pakt leegstand aan met een actief pandenbeleid dat eigenaars stimuleert en ondersteunt. Zo wil de stad een levendig stadsbeeld creëren en handel en wonen nieuwe kansen geven. Tegelijk zet Halle in op extra evenementen om de stad nog bruisender te maken: een nieuwe kerstmarkt, het Hyacintenfestival, een cultureel festival en de terugkeer van de Openstratendag staan op de agenda!

    Vlaams beleid en taal

    Wie hulp vraagt aan de sociale dienst, zal moeten werken aan zijn of haar kennis van het Nederlands. Zo zijn er taalvoorwaarden gekoppeld aan een leefloon. De stad organiseert oefenkansen Nederlands voor wie nog niet kan aansluiten bij reguliere lessen. Deze aanpak vormt de basis voor de nieuwe stedelijke dienst Taal en Inburgering.

    De brugfiguren in de scholen blijven kwetsbare gezinnen begeleiden naar hulp op maat, maar leggen voortaan meer nadruk op taal en integratie. Halle waakt er bovendien over dat het Nederlands zichtbaar blijft in het straatbeeld!

    Tradities en cultuur

    Ook de “piket afzoage oen de zwette kat“, bekend van het carnavalslied van Prins Carnaval Bram Pieters zal worden uitgevoerd. Daarmee onderstreept de stad dat tradities en cultuur een belangrijke plaats krijgen in het beleid.

    Met dit meerjarenplan kiest Halle duidelijk voor veiligheid, leefbaarheid, sport, cultuur, taal en toekomstgericht investeren. Burgers mogen de komende jaren rekenen op tastbare verbeteringen in hun stad, van verkeersveiligheid tot kinderopvang, van sportinfrastructuur tot erfgoed en tradities.

  • 580000 langdurig zieken wat doet men eraan?

    In België zijn er vandaag 580.000 langdurig zieken – een triest record. Dat betekent dat 7,3% van de arbeidsactieve bevolking langdurig ziek is.

    In Halle gaat het om 1.672 mensen, of 6,6% van alle 18- tot 64-jarigen. Daarmee doen we het beter dan Sint-Pieters-Leeuw (8,1% en 1.747 zieken), maar minder goed dan Beersel (5,6% en 864 zieken).

    België is hiermee zelfs Europees kampioen langdurige ziekte. In Frankrijk en Duitsland ligt dat cijfer rond de 4%. De impact op onze sociale zekerheid is enorm: alleen dit jaar kost het meer dan 11 miljard euro.

    Psychische problemen als grootste oorzaak

    Bijna 7 op de 10 langdurige afwezigheden hebben een psychische oorzaak. In Nederland kiest men voor een andere aanpak: daar wordt al na twee maanden bekeken wat een langdurig zieke nog kan bijdragen op korte, middellange en lange termijn. Die strategie heeft de instroom in langdurige arbeidsongeschiktheid met 40% verminderd.

    Ontluisterende reportage

    De reportage van Christophe Deborsu op RTL – ook te bekijken via VTM GO – is ronduit ontluisterend. Onder de titel “Werkloos: allemaal fraudeurs?” bracht hij een beeld van onder meer de armste straat van Wallonië: de Rue de Dison in Verviers, waar bijna één op vier inwoners leeft van een uitkering.

    Sommigen ontvangen door een cumul van uitkeringen zelfs méér dan iemand met een gemiddeld of laag loon. Dat is onhoudbaar. Bovendien toonde de reportage hoe het systeem wordt omzeild: zwartwerk, sociale woningen die niet aangepast zijn, en een FOREM(waalse tegenhanger van de VDAB) die er niet in slaagt mensen naar opleidingen of jobs te leiden.

    Sociale zekerheid onder druk

    Ons systeem van sociale zekerheid kraakt in zijn voegen. Mensen die jarenlang gewerkt hebben, krijgen vaak een pensioen van amper 1.500 euro. Ondertussen leeft 2,84% van de Walen van het OCMW, 8,76% van een werkloosheidsuitkering, en maar liefst 14,1% – één op zeven – langer dan een jaar van een ziekte-uitkering. Ook in Vlaanderen gaat het om 9,8%, bijna één op tien.

    Tijd voor hervorming

    De sociale zekerheid moet er zijn voor wie ze écht nodig heeft: mensen die hun job verliezen, ziek worden of een arbeidsongeval krijgen. Maar profiteurs moeten eruit gefilterd worden. Het is te makkelijk om het systeem te omzeilen – in Vlaanderen, Brussel én Wallonië.

    De beperking in de tijd van werkloosheidsuitkeringen is een stap in de goede richting, maar slechts het topje van de ijsberg. Wie écht ziek is, belandt vaak in financiële problemen door een beperkte uitkering of hoge medische kosten. Zij verdienen betere steun maar dat kan alleen als de rotte appels eruit gehaald worden!

    👉 Benieuwd hoeveel langdurig zieken er zijn in jouw gemeente? Dat ontdek je via onderstaande link.

    Ons land is “Europees kampioen” in langdurige ziekte: zo veel mensen in jouw gemeente zijn arbeidsongeschikt | Nieuwsblad

  • Nationale staking 14/10

    Tussen de 80.000 en 120.000 mensen kwamen op straat om hun ongenoegen te uiten over de plannen van de regering-De Wever.

    📉 Waarom kwamen mensen op straat?
    Omdat ze zich zorgen maken over:

    • Langer werken tot aan het pensioen
    • Besparingen op de sociale zekerheid
    • Lagere pensioenen
    • Extra belastingen
    • Een mogelijke nieuwe indexsprong
    • Tijdelijke werkloosheidsuitkeringen die worden ingeperkt

    💶 De begroting moet op orde, maar tegen welke prijs?
    Er liggen veel maatregelen op tafel om de overheidsfinanciën recht te trekken. De schuldenberg, die sinds de paars-groene regeringen alleen maar groeide, moet dringend aangepakt worden. Waar de regering-Dehaene nog de 3%-norm respecteerde via besparingen, koos Verhofstadt voor kortetermijnmaatregelen. Denk aan het lege Zilverfonds, gratis openbaar vervoer, en het verkopen van staatsbezit zoals Electrabel en overheidsgebouwen om die gebouwen daarna aan een hoge prijs opnieuw te huren.

    🏥 Sociale zekerheid onder druk
    De sociale zekerheid werd jarenlang gebruikt om sluitingen en herstructureringen op te vangen. Mensen gingen soms al op pensioen op 51-jarige leeftijd. De vergrijzing, al decennia voorspeld, werd onvoldoende voorbereid: te weinig middelen, te weinig zorgpersoneel, en een tekort aan opvangcapaciteit – zowel voor ouderen als voor jonge kinderen.

    📉 Structurele problemen

    • Werkloosheidsuitkeringen zonder duidelijke einddatum
    • Jaarlijks stijgende migratiekosten
    • Overmatige partijsubsidies en royale uitstapvergoedingen
    • Een explosie van langdurig zieken (meer dan 500.000), waarvan een deel mogelijk opnieuw aan het werk kan met de juiste begeleiding

    🚨 Tijd voor keuzes
    Te lang werd er niets ondernomen. De sociale zekerheid werd uitgehold, terwijl de kosten bleven stijgen. De migratieproblematiek blijft aanslepen, met eindeloze procedures en weinig opvolging van uitzettingsbevelen. Ondertussen blijven Belgische bedrijven in de kou staan, terwijl buitenlandse bedrijven vertrekken ondanks forse subsidies.

    🛒 Oneerlijke concurrentie
    In de distributiesector zorgt het bestaan van verschillende paritaire comités voor een ongelijk speelveld. Grote ketens zoals Jumbo, Albert Heijn en Delhaize maken gebruik van gunstigere arbeidsvoorwaarden via andere paritair comités, terwijl andere ketens zoals Aldi, Lidl en Colruyt onder een strenger regime vallen in Paritair comité pc202 waar werknemers goed beschermd zijn door verworven rechten uit het verleden. Dit zorgt voor scheve concurrentie en druk op de arbeidsvoorwaarden binnen de sector.

    ⚠️ Terug naar de tijd van Daens?
    Zondagsrust, nachtpremies en andere verworven rechten staan onder druk. Meer en langer werken voor een lager loon en een lager pensioen, het zit allemaal in de pijplijn.
    In de e-commerce verdwijnen nachtpremies voor nieuwe contracten in de laatavonduren voor middernacht maar wie wil er nog werken tot middernacht zonder eerlijke vergoeding? De trein van de E-commerce hebben we in ons land al lang gemist, de grote spelers zitten niet in ons land maar net over de grens in Nederland al lijkt er nu met Amazon toch een grote speler in ons land te willen verder investeren.

    Stilaan worden alle verworven rechten voor personeel over boord gegooid om de grote put te dichten!

    De kloof tussen arm en rijk lijkt steeds groter te worden en de grote onzekerheid brengt voor veel mensen grote zorgen mee.

    De profiteurs moeten ervan tussen maar de man of vrouw die door herstructurering of pech zijn job verliest moet geholpen worden en ondersteund!

    📢 De boodschap is duidelijk
    De regering moet miljarden besparen, maar dat mag niet enkel op de kap van de zwaksten en de werkende middenklasse! Laat de sterkste schouders hun deel dragen, zorg dat multinationals zoals bijvoorbeeld Inbev ook bijdragen.

    Het is stilaan tijd om ook het politieke systeem zelf onder de loep te nemen. Als Brussel al 1,5 jaar zonder regering kan functioneren, waarom zou de federale overheid daar dan niet ingrijpen?

    🛡️ Veiligheid én zorg
    Investeren in defensie is begrijpelijk gezien de wereldwijde spanningen. Maar laten we ook de zorg, justitie en het gevangeniswezen niet vergeten. Straffen moeten effectief worden uitgevoerd. Buitenlanders die hier veroordeeld zijn, maar geen Belgische nationaliteit hebben, kunnen hun straf in eigen land uitzitten – dat zou al snel een derde van de gevangeniscapaciteit vrijmaken en een serieuze besparing zijn.

  • Gasboetes in Halle voortaan mogelijk vanaf 14 jaar

    GAS-boetes vanaf 14 jaar: een noodzakelijke stap

    Op de gemeenteraad van 9 september 2025 heeft het stadsbestuur van Halle beslist om de minimumleeftijd voor GAS-boetes te verlagen van 16 naar 14 jaar. Een belangrijke wijziging in het politiereglement, bedoeld om sneller en doeltreffender op te treden tegen overlast door jongeren.

    Deze maatregel komt er niet zomaar. Eerst wordt ingezet op bemiddeling, waarbij ook ouders betrokken worden. Daarna kan een alternatieve werkstraf volgen. Pas als laatste stap wordt een GAS-boete opgelegd, die kan oplopen tot €175.

    Zelf ben ik ouder van drie opgroeiende tieners van 19, 17 en 11 jaar en volgens mij is dit een goede zaak. In een samenleving waar normen steeds vager worden, is het belangrijk dat jongeren beseffen dat regels er zijn met reden — en dat overtredingen gevolgen hebben. Wie zich aan de regels houdt, zal hier uiteraard geen hinder van ondervinden.

    Als je vandaag langs het station loopt, aan bushaltes passeert of sommige steps ziet vliegen met twee of drie jongeren erop, dan weet je dat de politie nood heeft aan duidelijke middelen om te kunnen ingrijpen. Met deze aanpassing van het politiereglement krijgt ze die houvast.

    Ook Sint-Pieters-Leeuw zal deze maatregel goedkeuren, en Beersel volgt mogelijk later. Zo kan dit beleid in de hele politiezone Zennevallei worden uitgerold.

    Meer weten over hoe men dit zal aanpakken dat zie je in de tussenkomst van Johan De Smet op de gemeenteraad via onderstaande link!

    https://fb.watch/C1BGGPmwjC

  • Pieter De Crem

    Gisteren werd duidelijk dat het over en uit was voor Pieter De Crem als burgemeester van Aalter. Uit een audit bleek dat hij jarenlang mensen met een niet-Belgisch klinkende naam moeilijker maakte om zich in te schrijven in de gemeente.

    De Crem, al 30 jaar burgemeester van Aalter, gaf aan zich van geen kwaad bewust te zijn. Pas na de audit besloot hij de vlucht vooruit te nemen en legde hij zelf zijn mandaat neer.

    De Crem, ooit een boegbeeld van CD&V, verdwijnt via de achterdeur. Vandaag raakte bekend dat hij ook zijn partijkaart zal inleveren, omdat hij zich niet meer kan verzoenen met de manier waarop de partij vandaag functioneert.

    De vraag is: is CD&V echt de voeling met de burgemeesters en de Vlaming kwijt? Persoonlijk denk ik van niet. Hier in Halle bijvoorbeeld luisteren we vaak naar de mensen en willen we echt weten wat er leeft.

    Ik denk dat dit ook geldt voor de partijtop. De aansluiting bij het middenveld, bij de gewone man of vrouw op straat — van dorp tot grote stad — mag niet vergeten worden. Onze voorzitter weet wat er leeft onder de militanten en burgemeesters.

    Je mag echter niet tegen de wet ingaan of de wetten van dit land naast je neerleggen. Anderzijds moet je wel rekening houden met de verzuchtingen van de maatschappij:

    • Ellenlange wachtlijsten voor een sociale woning
    • Toenemend geweld en criminaliteit
    • De verzuring van de samenleving
    • Inburgering en integratie die niet altijd vlot verlopen

    Kleine steden en gemeenten krijgen steeds vaker te maken met problemen die in grote steden al lang bestaan. Oostende is daar de laatste weken een treffend voorbeeld van.

    De kwaliteit van ons onderwijs gaat achteruit door verschillende factoren: te weinig leerkrachten, kinderen die vaker studie hebben op een week dan wij vroeger op een heel jaar — het is geen uitzondering meer.

    Opvoeding begint bij de ouders, maar ook vrienden, school en omgeving dragen bij aan de omstandigheden waarin jongeren opgroeien — goed of slecht.

    In ons land is er nog veel werk om armoede weg te werken. De “Wir schaffen das”-solidariteit van Angela Merkel maakt steeds meer plaats voor een “eigen volk eerst”-mentaliteit.

    Veel mensen vragen zich af waarom ons land altijd geld moet geven aan andere landen, terwijl ook hier veel armoede is. Organisaties zoals Poverello of Brothers of Solidarity hebben elke week hun handen vol om mensen in nood een degelijke maaltijd te bezorgen.

    Het beleid van de afgelopen decennia heeft geleid tot besparingen. Vooral federaal, in Brussel en Wallonië, zitten we met enorme financiële putten. Er moet dringend geld gevonden worden om verdere escalatie te voorkomen.

    De economie in Europa kreunt onder de druk van lage loonlanden. Frankrijk heeft, net als België en Nederland, moeite om de staatschuld onder controle te krijgen. Daarnaast kampen deze landen met een enorme toevloed aan asielzoekers en toenemend straatgeweld, drugsoorlogen, uit de hand gelopen betogingen, geweld tegen politiediensten en zelfs aanslagen — het is dagelijkse kost.

    De laatste maanden zie je dat landen hun grenzen beter willen beveiligen en meer zicht willen krijgen op wie hun grondgebied betreedt.

    Dat is een heel ander standpunt dan in de jaren ’80 en ’90, toen België samen met Nederland, Luxemburg, Duitsland en Frankrijk de Schengenzone oprichtte.

    De Schengenzone vergemakkelijkt het reizen en de handel binnen Europa, maar reizen zonder grenzen heeft ook een keerzijde: criminaliteit stopt niet aan de grens.

    Ik denk dat De Crem net dat wilde aanpakken: de toevloed vanuit steden als Gent naar Aalter stoppen. In Aalter heeft vandaag bijna 95% van de inwoners de Belgische nationaliteit, in Gent is dat slechts 60%.

    Je kan je echter afvragen of het deontologisch klopt dat mensen tot negen keer langer moeten wachten om zich te kunnen inschrijven in de gemeente. Anderzijds leeft dit gevoel wel bij veel mensen.

    Men mag het gevoel van de man in de straat niet negeren. Veel mensen zien dat de huurprijzen onder druk staan, dat woningen onbetaalbaar worden voor hun kinderen, dat de sociale woningmarkt kreunt onder de aanvragen, en dat de maatschappij steeds diverser wordt.

    Diversiteit is goed, als je die op een goede manier inzet: mensen de normen en waarden van onze samenleving bijbrengen, de taal leren, integreren. Diversiteit kan onze samenleving versterken — maar daar wringt het schoentje.

    Vorige week zag ik een reportage over basisschool Balder in Brussel. Die kampt met een groot lerarentekort, wat leidt tot enorme achterstand bij de kinderen. Ouders komen vaak uit moeilijke situaties, en kinderen groeien op in armoede. Halverwege het schooljaar moest een leerjaar zelfs gesloten worden door de inspectie — het was niet langer houdbaar.

    Laat dat nu net zijn wat onze maatschappij moet aanpakken. Laten we daar middelen voor vrijmaken. Elk kind in ons land verdient onderwijs op maat en kansen om zich te ontwikkelen. De normvervaging waarmee onze maatschappij kampt, moet stoppen.

    Veel van deze kinderen komen onterecht in de B-stroom terecht, terwijl ze vaak veel potentieel hebben. Dat moet ontwikkeld kunnen worden. De B-stroomrichtingen in onze regio zitten overvol, terwijl onze arbeidsmarkt snakt naar arbeiders, logistieke medewerkers, beenhouwers en andere beroepen die moeilijk ingevuld raken.

    Asiel en migratie moeten op Europees niveau worden aangepakt. Europa moet eindelijk werk maken van een goede migratieaanpak. Mensen in nood zijn welkom en moeten geholpen worden, maar als je al asiel hebt verkregen in een ander EU-land, dan moet België je niet opnieuw opvangen. Dossiers moeten sneller verwerkt worden, en uitzetting mag geen vodje papier meer zijn. Landen die hun burgers niet terugnemen, moeten financieel gestraft worden — dat is de enige taal die ze verstaan.

    Ik keur niet goed wat De Crem deed, maar ik denk dat Brussel hier één ding uit moet onthouden: er is nog veel werk om de diversiteit — die een meerwaarde kan zijn — ook echt een meerwaarde te laten zijn voor iedereen die in België samenleeft. Want het is niet omdat je een buitenlands klinkende achternaam hebt, dat je niet geïntegreerd bent, hier niet geboren bent, of je niet hebt aangepast aan onze normen en waarden. En dat je je kinderen niet alle kansen wil bieden die ze verdienen.

    Ieder kind verdient goed onderwijs en alle kansen op een mooi leven. Ieder mens verdient een menswaardig bestaan!