Net keek ik naar het overzicht van VTM Nieuws van het voorbije jaar. 2025 was een jaar vol kommer en kwel, oorlog en ellende, afgewisseld met enkele mooie sportmomenten: de overwinning van Wout Van Aert in de Tour, het WK tijdrijden en de suprematie van Remco Evenepoel.
De oorlog in Gaza, het aanhoudende conflict in Oekraïne en zoveel andere brandhaarden kwamen uitgebreid aan bod. Het zijn gebeurtenissen die ons doen nadenken over de evolutie van de wereld, waar mannen als Trump, Poetin, terroristische bewegingen zoals Hamas en leiders als Netanyahu voor niets of niemand terugdeinzen.
Het blijft verbijsterend dat mensen na al die jaren nog steeds anderen laten lijden in onmenselijke omstandigheden, kinderen laten sterven van honger en wanhopige mensen afslachten die enkel op zoek zijn naar voedsel.
De vraag blijft: komt er ooit een tijd waarin leiders niet uit zijn op macht, geld en aanzien? Welke zinnige uitleg kan je geven aan deze waanzin die honderdduizenden mensenlevens kost?
Dichter bij huis kregen we eindelijk een regering-De Wever I, die grote besparingen aankondigde om ons land van de financiële afgrond te redden. Zo worden werkloosheidsuitkeringen beperkt in tijd, iets wat in veel andere Europese landen al lang het geval is.
De regering kende wel crisissen: bovenop het regeerakkoord moest nog eens 10 miljard extra bespaard worden. Uiteindelijk werd een consensus bereikt waarvan we in 2026 de eerste gevolgen zullen voelen. Zoals altijd geldt: een euro kan je maar één keer uitgeven. Als er geen geld is, moet je besparen. De vraag is alleen: wie zal dit het meest voelen? De gewone man of de happy few?
2025 was ook het jaar waarin Europa geconfronteerd werd met de macht van grootmachten zoals China en Amerika. Trump werd opnieuw president en zette de wereld op zijn kop door hoge invoertarieven te heffen op alles wat niet uit Amerika komt.
Diezelfde Trump zette ook de NAVO onder druk: landen moesten meer uitgeven aan defensie. Europa – en zeker ons land – gaf de laatste decennia veel te weinig uit, in de veronderstelling dat Amerika het wel zou oplossen. Ondertussen vlogen drones ons luchtruim binnen boven luchthavens en militaire basissen, terwijl we niet eens de middelen hadden om ze neer te halen. Anderzijds kwamen eindelijk de eerste F-35’s naar ons land en kunnen 17-jarigen zich inschrijven voor een vrijwillig militair dienstjaar, in de hoop nieuwe rekruten aan te trekken.
De overgang van 2025 naar 2026 verliep opnieuw chaotisch. Niet bij ons in Halle, waar de politie een relatief rustige nacht kende met enkele GAS-boetes voor vuurwerk en kleine incidenten. Maar in steden zoals Brussel en Antwerpen, en zelfs in kleinere gemeenten zoals Harelbeke, ging het er minder feestelijk aan toe.
Jongeren bekogelden de politie met stenen, vuurwerk en andere projectielen. Op sommige plaatsen leek het wel oorlogsgebied. Elk jaar moet de politie alles op alles zetten om geweld tegen hulpverleners in te dijken. Het wordt tijd om dit probleem bij de wortel aan te pakken: opvoeding, versterking van de politie, meer plaatsen in jeugdzorg en jeugdgevangenissen, en eventueel financiële sancties voor ouders. GAS-boetes en kleine straffen lossen dit niet op.
De haat die sommige jongeren koesteren tegenover hulpverleners is een groot maatschappelijk probleem. Wat doen kinderen van 11, 12 of 13 jaar midden in de nacht op straat? En wat bezielt hen om zo tekeer te gaan?
2026 wordt een jaar vol uitdagingen. We moeten werken aan een betere wereld – ook in onze eigen stad. Het nieuwe meerjarenplan treedt in werking, met ondermeer investeringen in veiligheid, sport, nieuwe wegen en voetpaden, én in jeugd: nieuwe lokalen voor de scouts van Sint-Rochus en opnieuw een Openstratendag.
Hopelijk wordt 2026 het jaar waarin de wapens zwijgen en oorlogen stoppen. Maar zolang macht, geld en aanzien belangrijker zijn dan een mensenleven, vrees ik dat dit ijdele hoop blijft.
Tot slot wens ik jullie een gelukkig en gezond 2026 toe waarin al jullie dromen mogen uitkomen!
Een reactie achterlaten