Het Agentschap Wegen en Verkeer heeft “houthakbeheer” uitgevoerd, maar in de praktijk is de volledige bomenrij zonder nuance verwijderd. Waar vroeger een groene buffer stond, is nu een open zichtlijn ontstaan recht op de A8. De snelweg ligt plotseling volledig in het zicht.

Alsof dat nog niet volstond, gebeurde een groot deel van de werken ’s nachts. Enkele weken lang klonken er kettingzagen, vrachtwagens en zware machines door de stilte, precies op momenten waarop omwonenden normaal rust verwachten. Het nachtelijke lawaai maakte de ingreep niet alleen zichtbaar, maar ook onmiskenbaar hoorbaar.

Overdag werd de impact nog duidelijker. Het geluid is fors toegenomen. De natuurlijke geluidsmuur die de bomen vormden, is zonder omkijken weggehaald, waardoor het constante geraas van de snelweg nu ongefilterd binnenkomt. Wat ooit een beschermende groenzone was, is herleid tot een kale vlakte, met een duidelijke impact op leefkwaliteit en rust.

De combinatie van nachtelijke hinder én blijvende geluidsoverlast maakt deze ingreep des te pijnlijker. Waar “beheer” een zorgvuldig en doordacht proces suggereert, voelt dit voor veel bewoners aan als een abrupte kaalslag waarvan de gevolgen elke dag — en nacht — hoorbaar blijven.

Een voorproef voor wat ons als omwonenden te wachten staat als men aan de werken op de A8 begint?