In België zijn er vandaag 580.000 langdurig zieken – een triest record. Dat betekent dat 7,3% van de arbeidsactieve bevolking langdurig ziek is.
In Halle gaat het om 1.672 mensen, of 6,6% van alle 18- tot 64-jarigen. Daarmee doen we het beter dan Sint-Pieters-Leeuw (8,1% en 1.747 zieken), maar minder goed dan Beersel (5,6% en 864 zieken).
België is hiermee zelfs Europees kampioen langdurige ziekte. In Frankrijk en Duitsland ligt dat cijfer rond de 4%. De impact op onze sociale zekerheid is enorm: alleen dit jaar kost het meer dan 11 miljard euro.
Psychische problemen als grootste oorzaak
Bijna 7 op de 10 langdurige afwezigheden hebben een psychische oorzaak. In Nederland kiest men voor een andere aanpak: daar wordt al na twee maanden bekeken wat een langdurig zieke nog kan bijdragen op korte, middellange en lange termijn. Die strategie heeft de instroom in langdurige arbeidsongeschiktheid met 40% verminderd.
Ontluisterende reportage
De reportage van Christophe Deborsu op RTL – ook te bekijken via VTM GO – is ronduit ontluisterend. Onder de titel “Werkloos: allemaal fraudeurs?” bracht hij een beeld van onder meer de armste straat van Wallonië: de Rue de Dison in Verviers, waar bijna één op vier inwoners leeft van een uitkering.
Sommigen ontvangen door een cumul van uitkeringen zelfs méér dan iemand met een gemiddeld of laag loon. Dat is onhoudbaar. Bovendien toonde de reportage hoe het systeem wordt omzeild: zwartwerk, sociale woningen die niet aangepast zijn, en een FOREM(waalse tegenhanger van de VDAB) die er niet in slaagt mensen naar opleidingen of jobs te leiden.
Sociale zekerheid onder druk
Ons systeem van sociale zekerheid kraakt in zijn voegen. Mensen die jarenlang gewerkt hebben, krijgen vaak een pensioen van amper 1.500 euro. Ondertussen leeft 2,84% van de Walen van het OCMW, 8,76% van een werkloosheidsuitkering, en maar liefst 14,1% – één op zeven – langer dan een jaar van een ziekte-uitkering. Ook in Vlaanderen gaat het om 9,8%, bijna één op tien.
Tijd voor hervorming
De sociale zekerheid moet er zijn voor wie ze écht nodig heeft: mensen die hun job verliezen, ziek worden of een arbeidsongeval krijgen. Maar profiteurs moeten eruit gefilterd worden. Het is te makkelijk om het systeem te omzeilen – in Vlaanderen, Brussel én Wallonië.
De beperking in de tijd van werkloosheidsuitkeringen is een stap in de goede richting, maar slechts het topje van de ijsberg. Wie écht ziek is, belandt vaak in financiële problemen door een beperkte uitkering of hoge medische kosten. Zij verdienen betere steun maar dat kan alleen als de rotte appels eruit gehaald worden!
👉 Benieuwd hoeveel langdurig zieken er zijn in jouw gemeente? Dat ontdek je via onderstaande link.
Een reactie achterlaten